Jak pomóc dziecku z zaburzeniami odżywiania? Wsparcie dla rodziców

Twoje dziecko ma anoreksję, bulimię lub inne zaburzenie odżywiania?

Być może właśnie zastanawiasz się:

Co mam powiedzieć?

Czego lepiej nie mówić?

Jak mam zachować się przy posiłku?

Czy powinnam/powinienem bardziej kontrolować dziecko, czy przeciwnie – dać mu więcej swobody?

Co zrobić, kiedy moje dziecko twierdzi, że nic mu nie jest?

A może po prostu masz już poczucie, że nie wiesz, co robić, żeby pomóc i jednocześnie nie pogorszyć sytuacji.

Jeśli tak, jesteś w dobrym miejscu.

Nie musisz wiedzieć wszystkiego od razu

Nikt z nas  nie jest przygotowany na sytuację, w której nasze dziecko zaczyna chorować na zaburzenie odżywiania.

To nie jest zwykły problem z jedzeniem.

To sytuacja, która może zmienić funkcjonowanie całej rodziny.

Pojawia się lęk.

Złość.

Bezsilność.

Poczucie winy.

Czasami ciągłe pilnowanie, kontrolowanie i kłótnie.

A czasami myśl: „Czy ja w ogóle dobrze to robię? Czy nie zaszkodzę"

Wiem, jak trudne może być to doświadczenie.

Ponad 30 lat temu sama chorowałam na anoreksję.

Pamiętam chorobę z perspektywy osoby, która przez nią przechodziła.

Pamiętam też bezradność moich rodziców.

Dlatego właśnie powstała ta strona.

Pomagam rodzicom lepiej rozumieć zaburzenia odżywiania

Nie musisz samodzielnie stawać się terapeutą swojego dziecka (nie jest to nawet wskazane)

Nie musisz też znać odpowiedzi na wszystkie pytania.

Możesz natomiast nauczyć się lepiej rozumieć:

  • co może dziać się z dzieckiem,
  • dlaczego rozmowy o jedzeniu bywają tak trudne,
  • jak reagować na opór i złość,
  • jak wspierać dziecko podczas leczenia,
  • jak rozmawiać bez ciągłego wchodzenia w konflikt,
  • jak radzić sobie z własnym lękiem, złością i bezsilnością,
  • jak wspierać pozostałych członków rodziny,
  • co zrobić, kiedy pojawia się nawrót,
  • gdzie i jak szukać profesjonalnej pomocy.

Moim celem nie jest zastąpienie lekarza, psychiatry, psychoterapeuty czy dietetyka.

Moją rolą jest wspieranie rodzica i rodziny w lepszym rozumieniu sytuacji, komunikacji z dzieckiem, radzeniu sobie z trudnymi emocjami i budowaniu wspierających zachowań.

Jeśli jesteś tutaj, ponieważ…

Podejrzewasz, że Twoje dziecko może mieć zaburzenia odżywiania

Nie wiesz, czy to jeszcze „zwykłe” zachowanie, czy już coś, co powinno Cię zaniepokoić?

Dowiedz się, jakie sygnały mogą wskazywać na problem, co zrobić, gdy dziecko zaprzecza i kiedy warto szukać profesjonalnej pomocy.

Zacznij tutaj:

Twoje dziecko ma już diagnozę

Często w tym momencie pojawia się jeszcze więcej pytań:

Co teraz?

Jak mam się zachowywać?

Jak wspierać dziecko podczas leczenia?

Jak nie dać się wciągnąć w ciągłą walkę?

Twoje dziecko nie widzi problemu albo nie chce się leczyć

To jedna z najtrudniejszych  sytuacji dla rodzica.

Możesz widzieć, że dzieje się coś niepokojącego, podczas gdy Twoje dziecko mówi:

„Nic mi nie jest.”

Nie oznacza to, że masz się poddać.

Warto natomiast spróbować zrozumieć, dlaczego choroba może być dla dziecka tak trudna do zakwestionowania i jak rozmawiać o niej bez nieustannej walki.

Nie wiesz, jak rozmawiać z dzieckiem

Czasami rodzic boi się powiedzieć cokolwiek.

Bo co, jeśli jedno zdanie wywoła awanturę?

Co, jeśli dziecko się zamknie?

Co, jeśli powiem coś, co pogorszy sytuację?

O komunikacji z dzieckiem z zaburzeniami odżywiania przeczytasz tutaj:

Wróciły objawy i pojawił się tzw. nawrót

Nawrót może być dla całej rodziny bardzo trudnym doświadczeniem.

Może pojawić się strach:

„Czy wszystko zaczyna się od nowa?”

Nie musi.

W tej części znajdziesz informacje o nawrotach, ich rozpoznawaniu i o tym, co rodzic może zrobić, kiedy pojawiają się ponownie niepokojące zachowania.

Najważniejsze wpisy w tej kategorii:

  Jesteś rodzicem i masz już po prostu dość?

To też jest ważne.

Choroba dziecka może pochłonąć ogromną część życia całej rodziny.

Możesz być jednocześnie rodzicem, organizatorem leczenia, osobą pilnującą wizyt, posiłków i codziennego funkcjonowania.

A przecież nadal jesteś człowiekiem.

Masz prawo być zmęczony.

Masz prawo się bać.

Masz prawo nie wiedzieć, co zrobić.

I masz prawo potrzebować wsparcia.

Czasami łatwiej jest coś zrobić, kiedy najpierw zaczniemy rozumieć, dlaczego to się dzieje.

W tej części piszę o tym, czym mogą być zaburzenia odżywiania, jaką funkcję mogą pełnić objawy, czego może bać się osoba chora i dlaczego samo powiedzenie:

„Po prostu zacznij jeść”

zwykle nie rozwiązuje problemu.

Polecane artykuły:

Co możesz zrobić jako rodzic na co dzień?

na wiele rzeczy podczas choroby naszego dziecka NIE MAMY WPŁYWU.

Ale możemy skupić się na tym, na co ten wpływ mamy - czyli:

Jak rozmawiamy.

Jak reagujemy na złość.

Jak stawiamy granice.

Jak radzimy sobie z własnym lękiem.

Jak wspieramy, nie przejmując całkowicie kontroli nad życiem dziecka.

Właśnie o tym jest ta część mojej strony  Bądź w pobliżu.

Dlaczego możesz mi zaufać?

Bo patrzę na zaburzenia odżywiania z kilku perspektyw.

Znam tę chorobę od środka

Ponad 30 lat temu sama chorowałam na anoreksję.

Wiem, że osoba chora może doświadczać rzeczy, których rodzic z zewnątrz po prostu nie jest w stanie zobaczyć. I bardzo późno - NIESTETY - zauważamy koszty, które tej chorobie towarzyszą. 

Znam również perspektywę rodziny

Do dziś pamiętam bezsilność moich rodziców.

I wiem, że  również rodzic potrzebuje zrozumienia, rzetelnych informacji i przestrzeni na własne emocje.

Mam również perspektywę zawodową

Jako coach i doradca psychologiczny wspieram rodziców w lepszym rozumieniu sytuacji, komunikacji z dzieckiem, radzeniu sobie z trudnymi emocjami i budowaniu wspierających zachowań. Na zakończenie moich dwuletnich  studiów z poradnictwa psychologicznego pisałam też pracę dyplomową dotyczącą zaburzeń odżywiania.

Chciałabym bardzo jasno zaznaczyć, że moje materiały tu na stronie mają charakter wyłącznie psychoedukacyjny i nie zastępują diagnozy ani leczenia. 

Moja rola podczas konsultacji, polega na wspieraniu rodzica i rodziny w lepszym rozumieniu sytuacji, w lepszej komunikacji, w radzeniu sobie z trudnymi emocjami oraz budowaniu wspierających zachowań.

I jako osoba, która chorowała na anoreksję bardzo zależy mi na tym, aby dziecko nie zostało  z chorobą samo, a rodzic nie próbował samodzielnie pełnić roli całego zespołu terapeutycznego.

zapraszam do kontaktu: kontakt@badzwpoblizu.pl