Dzisiaj przedstawię kilka mitów, z którymi spotykam się rozmawiając z osobami chorymi.
Tym co bardzo mnie boli, słuchając tych wypowiedzi to to, że osoby te są często bardzo samotne, są pozostawione same sobie, ponieważ słyszą od swoich opiekunów i rodziców, że to niemożliwe, że są chore – bo nie mają nadwagi czy niedowagi.
Przedstawiam dzisiaj tylko kilka mitów z ostatnich dni.
Jednocześnie zamieszczam informacje, które są prawdziwe, a które można znaleźć w aktualnych klasyfikacjach zaburzeń odżywiania. Po Internecie krąży wiele mitów, jest też wiele artykułów, które są oparte na poprzednich wytycznych ale w 2013 roku te kryteria uległy zmianie i warto się z nimi zapoznać!
Zobaczymy w takim razie co jest kłamstwem a co prawdą
MIT NR 1
Żeby uznać, że ktoś choruje na zaburzenia odżywiania trzeba mieć nadwagę lub niedowagę
JAKA JEST PRAWDA:
Academy for Eating Disorders w 2015 roku opublikowała na swojej stronie tak zwane 9 prawd o zaburzeniach odżywiania, które na ich stronie przetłumaczone są zresztą na 30 języków. Zamieściłam je również na tym blogu we wpisie 9 prawd o zaburzeniach jedzenia. Pierwszy punkt brzmi następująco: WIELE OSÓB Z ZABURZENIAMI JEDZENIA WYGLĄDA ZDROWO, CHOĆ W ISTOCIE JEST BARDZO CHORA
MIT NR 2
Jeżeli osoba miesiączkuje na pewno nie ma anoreksji
JAKA JEST PRAWDA:
Do 2013 roku brak miesiączki był rzeczywiście jednym z obligatoryjnych kryteriów diagnostycznych anoreksji. Jednak w 2013 roku została wydana piąta edycja klasyfikacji zaburzeń psychicznych Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego tzw DSM-V (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) – w którym to kryterium zostało zniesione.
Zmieniono również kryteria dotyczące bulimii, w których mówi się o tym, że napady objadania się i następujące po nich zachowania kompensacyjne muszą pojawiać się minimum raz w tygodniu przez co najmniej 3 miesiące ( poprzednie kryterium to: dwa razy w tygodniu – przez sześć miesięcy)
Aktualne kryteria diagnostyczne omawiam we wpisie Rozpoznanie zaburzeń odżywiania
MIT NR 3
Zaburzenia odżywiania dotyczą tylko nastoletnich dziewcząt i młodych kobiet
JAKA JEST PRAWDA:
Na zaburzenia odżywania cierpią również mężczyźni i kobiety w różnych grupach wiekowych. Szacuje się, że mężczyźni stanowią około 6-7 % chorych.
MIT NR 4
Powrót do normalnej wagi oznacza wyzdrowienie i nie ma się już o co martwić
JAKA JEST PRAWDA:
Powrót do normalnej wagi to dopiero POCZĄTEK drogi ku PEŁNEMU wyzdrowieniu
MIT NR 5
Osoba, która je mięso i słodycze nie może mieć zaburzeń odżywiania szczególnie anoreksji
JAKA JEST PRAWDA:
Osoba z anoreksją może rzeczywiście jeść wszystko ale w bardzo małych ilościach lub stosować środki przeczyszczające, moczopędne ale też prowokować wymioty. Nie zapominajmy, że wyróżniamy dwa typy anoreksji: typ restrykcyjny ale też typ bulimiczny z napadami objadania się i przeczyszczania.
MIT NR 6
Całkowite wyzdrowienie z zaburzeń odżywiania nie jest możliwe!
JAKA JEST PRAWDA:
CAŁKOWITE WYZDROWIENIE JEST MOŻLIWE – A JA JESTEM TEGO ŻYWYM DOWODEM!
Ważne jest aby leczenie rozpocząć jak najwcześniej – dlatego zawsze będę tu apelować o nie lekceważenie pierwszych objawów!
O tym co powinno zaniepokoić bliskich pisałam we wpisie Rozpoznanie zaburzeń odżywiania. Przypomnę, że może to być np nagłe zainteresowanie gotowaniem lub kradzież pieniędzy i cennych przedmiotów (w trakcie ataku – osoba potrafi zjeść naprawdę DUŻO)
Wiem, że to nie wszystkie mity na temat odżywiania.
Zamieściłam dzisiaj kilka z nich – tych, które usłyszałam w ostatnich dniach, a które jakoś bardzo mnie zabolały, bo usłyszałam je od osób nastoletnich, które przez jakiś czas ukrywały swoją chorobą, a kiedy zdecydowały się o niej powiedzieć bliskim osobom – usłyszały TO NIEMOŻLIWE, przecież wyglądasz normalnie!
a z jakimi mitami Ty się spotkałaś/spotkałeś?
Linki wspomniane w tym wpisie: