COACHING

Czy i jak kontrolować dziecko chore na zaburzenia odżywiania?

Posted on

Jest to SZALENIE trudne pytanie. I moim zdaniem, nie ma na nie jednoznacznej odpowiedzi. Na pewno nie odważyłabym się udzielać jakiś ogólnych, uniwersalnych dla wszystkich rodziców porad – bez znajomości Waszej konkretnej sytuacji oraz paru istotnych czynników, które dzisiaj omówię. Opowiem Ci dzisiaj, jakie jest moje zdanie na temat kontroli – jak to widzę po […]

COACHING

Przygotowania do Świąt Bożego Narodzenia

Posted on

Czy w swoich przygotowaniach do Świąt Bożego Narodzenia bierzesz pod uwagę tę szczególną sytuację, w której jest teraz Wasza rodzina? Mam nadzieję, że tak. Bardzo trudno jest dawać jakieś ogólne wskazówki, jak zorganizować ten czas. Wszystko zależy moim zdaniem od tego, na jakim etapie zdrowienia jest TERAZ Twoje dziecko. Ale spróbujmy. Na swoim blogu Nakarm […]

COACHING

Co to znaczy być w pobliżu? Tak jak delfin

Posted on

Myślę, że dla każdej z rodzin będzie to trochę coś innego. Odpowiedź na to pytanie, w przypadku rodzin z zaburzeniami odżywiania będzie zależała również od tego na jakim etapie choroby lub zdrowienia jest Wasze dziecko. BYĆ W POBLIŻU PODCZAS TERAPII LUB HOSPITALIZACJI Bardzo często spotykam się z tym, że rodzice wycofują się z jakiegokolwiek towarzyszenia […]

COACHING

Kontrola, władza i krytyka – postawa nosorożca w modelu Maudsley

Posted on

W dzisiejszym wpisie zajmę się postawą nosorożca – która w modelu Maudley opisuje jeden ze sposobów opieki nad chorym dzieckiem. Jest to postawa, która jest charakterystyczna głównie dla ojców. Może ona istnieć zarówno przed chorobą jak i w czasie jej trwania. KRÓTKA CHARAKTERYSTYKA O ile opisana w poprzednim wpisie, postawa kangura kojarzy się z ciepłem, […]

COACHING

Nadopiekuńczy rodzice i kangur – co mają wspólnego?

Posted on

O nadopiekuńczości rodziców, po raz pierwszy wspomniałam we wpisie „W jaki sposób rodziny radzą sobie z zaburzeniami odżywiania? I który z nich jest najlepszy”. Mówiłam tam też o tzw. modelu Maudsley, w którym nadopiekuńczość rodziców opisana jest za pomocą metafory kangura. Nadopiekuńczy rodzic, bowiem – tak jak kangur – albo bierze dziecko do swojej torby […]

COACHING

O czym rozmawiasz ze swoim dzieckiem?

Posted on

Poprzedni wpis „Anoreksja zawsze wiedziała jak ze mną rozmawiać” zakończyłam pytaniem: „O czym rozmawiasz ze swoim dzieckiem”? Dlaczego to pytanie jest tak ważne? Psychoterapia Gestalt zakłada bowiem, że anoreksja może pojawiać się w rodzinach, w których brakuje prawdziwych rozmów, a sprawy dotyczące jedzenia, tzn. jego ilości, przygotowywania, martwienia się o nie są ważnym środkiem komunikacji […]

COACHING

„Anoreksja zawsze wiedziała jak ze mną rozmawiać…”

Posted on

To cytat z FANTASTYCZNEJ książki Pani Karoliny Otwinowskiej „Dieta (nie)życia”. (Pani Karolina również zmagała się z zaburzeniami odżywiania). Tylko można zapytać: Czy to rzeczywiście jest rozmowa? Czy jedzenie, a w tym wypadku niejedzenie można nazwać rozmową? I co ta anoreksja w takim razie „mówi”? Przytoczę dłuższy fragment z tej fantastycznej książki: „Moja koleżanka anoreksja zawsze […]

COACHING

O potrzebie bliskości – z którą jest trochę kłopotów

Posted on

Potrzeba bliskości to jedna z PODSTAWOWYCH POTRZEB KAŻDEGO CZŁOWIEKA! Dlaczego, w takim razie uważam, że jest z nią trochę kłopotów? I dlaczego w psychologii i na terapii tak częstym tematem jest lęk przed bliskością? A tak w ogóle …to dlaczego mówię o potrzebie bliskości w kontekście zaburzeń odżywiania? O tym wszystkim w dzisiejszym i kolejnych […]

COACHING

W jaki sposób rodziny radzą sobie z zaburzeniami odżywiania? I który z nich jest najlepszy?

Posted on

W dzisiejszym wpisie wyjaśnię dlaczego na stronie głównej, umieściłam bernardyna i delfiny oraz co mają one wspólnego z zaburzeniami odżywiania i czego możemy się od nich nauczyć.

A na podstawie tzw. zwierzęcych metafor, pokażę jakie postawy rodziców i opiekunów, wspierają proces leczenia dziecka, a jakie nie są korzystne i mogą go nawet opóźniać.

COACHING

Jaki jest ocean Twojego życia? Czarny czy błękitny?

Posted on

W leczeniu zaburzeń odżywiania, mówi się, że dla osób chorych są one ich kamizelką ratunkową, są im do czegoś potrzebne.
Na domiar złego, osoby te pływają w tzw. czarnym oceanie, nie widzą wyjścia i rozwiązania swojej obecnej sytuacji.

Dlaczego tak ważne jest zadanie pytania: jakiego koloru jest ocean mojego życia, jako rodzica i opiekuna? Jaki świat pokazuję swojemu dziecku? Więcej pytań i refleksji w dzisiejszym wpisie.